Henryk
Gość
|
![](https://www.bochenia.pl/forum/Themes/default/images/post/xx.gif) |
« : Styczeń 07, 2010, 23:30:14 » |
Cytuj
|
„Mądrość Tolteków nie jest religią”, to chyba najważniejsze słowa, jakimi autor skwitował wiedzę zawartą w artykule. Nie być religią to uchronić Mądrość przed instytucjonalnością. Wszakże wszystkie religie jakie znam z pierwotnej mądrości przeistoczyły się w instytucje, gdzie istnieje hierarchia i władza. A tam, gdzie istnieje hierarchia i władza tam trudno o demokrację, równość i miłość. Mądrość Tolteków pozostała na tyle wielka, że Carlos Casteneda za swojego życia spłodził kilkanaście książek opisując swoje doświadczenia w gronie mistrzów pod przewodnictwem Don Juana Matusa. Inny badacz Victor Sanchez podtrzymuje tradycję i prowadzi warsztaty w Meksyku z zastosowaniem wiedzy przekazanej przez Castanedę. Ale nie to jest powodem mojego zachwytu wzbudzonego artykułem. Jest nim sama modlitwa. Modlitwa, która sama w sobie zawiera sugestie uzdrawiające ludzką psychikę. Uzdrawianie osobowości polega głównie na „odinstalowaniu” niechcianych i zniewalających przekonań, które modlący winien zastąpić swoimi własnymi wyborami – bycie sobą. Bez narzucania jemu własnych przekonań z zewnątrz, co uczyniłyby niektóre religie. Modlitwa oddaje wolność wyboru, by uszanować wolną wolę. Mówi o miłości, oddaniu i równości wszystkich istot. I choć modlitwa ta jest o wiele dłuższa, w swojej idei mocno przypomina mi modlitwę św. Franciszka z Asyżu. Sam zapamiętałem pewną maksymę, kiedy przed laty zaczytywałem się Castanedą. Brzmi ona mniej więcej tak: Celem wojownika jest dążenie do równowagi pomiędzy zachwytem nad byciem człowiekiem i lękiem przed byciem człowiekiem. Prawda, że wielka myśl? Gratuluję autorowi wygrzebania takiej perełki – modlitwy. Henryk
|